به گزارش نسیم امروز ،‌متن کامل این یادداشت به شرح زیر است: بجنورد؛ شهری است که نیمی از آن هنوز منتظر فاضلاب است. شاید این جمله در نگاه نخست اغراق‌آمیز به نظر برسد، اما گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد حدود ۴۵ درصد شهر بجنورد همچنان از شبکه فاضلاب شهری بی‌بهره است؛ مسئله‌ای که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک پروژه عمرانی دانست، بلکه باید آن را موضوعی مرتبط با سلامت مردم، محیط‌زیست و کیفیت زندگی شهروندان تلقی کرد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بخش قابل توجهی از این مناطق همچنان به چاه‌های جذبی متکی هستند؛ چاه‌هایی که با گذشت زمان ظرفیت جذب خود را از دست می‌دهند و در برخی مناطق، پرشدن چاه‌ها و نیاز مکرر به تخلیه فاضلاب به یک دغدغه روزمره تبدیل شده است.

گزارش‌های مردمی از کوی پردیس به عنوان نمونه‌ای از این وضعیت نام می برد؛ جایی که ساکنان از پرشدن چاه‌ها و کاهش قدرت جذب زمین گلایه کرده‌اند.

مشکل اما تنها به هزینه تخلیه چاه یا گرفتگی و پس‌زدگی فاضلاب محدود نمی‌شود. هرچه اتکا به چاه‌های جذبی بیشتر باشد، نگرانی درباره آلودگی خاک و منابع آب زیرزمینی نیز جدی‌تر می‌شود. تجربه و صورتجلسات قدیمی شورای شهر بجنورد نیز نشان می‌دهد هدایت پساب منازل به معابر و مشکلات بهداشتی ناشی از دفع غیراصولی فاضلاب، موضوع تازه‌ای نیست و سال‌هاست درباره آن تذکر داده شده است.

نکته مهم‌تر، فاصله میان وعده و اجراست. در سال‌های گذشته بارها از تکمیل شبکه فاضلاب بجنورد، توسعه خطوط و تأمین اعتبار سخن گفته شده، اما باقی ماندن ۴۵ درصد شهر خارج از پوشش شبکه نشان می‌دهد مسئله هنوز به نقطه پایان نرسیده است. حتی در سال ۱۴۰۳ اعلام شده بود حدود ۶۰ درصد منازل بجنورد به شبکه فاضلاب متصل هستند؛ بنابراین، اکنون باید دقیقاً مشخص شود طی این سال‌ها چه میزان توسعه واقعی اتفاق افتاده و چرا هنوز چنین شکاف بزرگی باقی مانده است.

فاضلاب، پروژه‌ای نیست که بتوان آن را هر سال به سال بعد موکول کرد. اگر توسعه شهر بدون توسعه همزمان زیرساخت‌های فاضلاب ادامه یابد، هزینه امروز به بحران فردا تبدیل خواهد شد.

مطالبه شهروندان بجنورد روشن است: دستگاه‌های مسئول باید نقشه مناطق فاقد شبکه، اعتبار دقیق مورد نیاز، اولویت‌بندی محلات و زمان‌بندی اجرای پروژه را شفاف اعلام کنند.

مردم حق دارند بدانند «۴۵ درصد» دقیقاً کجای شهر است و چه زمانی قرار است این ۴۵ درصد نیز به شبکه فاضلاب متصل شود.

بجنورد برای توسعه پایدار، تنها به خیابان و ساختمان و طرح‌های عمرانی جدید نیاز ندارد؛ زیرساخت‌های پنهان شهر نیز باید دیده شوند.

فاضلاب شاید در سطح شهر دیده نشود، اما تأخیر در حل آن می‌تواند آثارش را در سلامت، محیط‌زیست و کیفیت زندگی مردم آشکار کند.

آنچه ملسم است این است که با بررسی های انجام شده ، رقم ۴۵ درصد و سابقه طولانی مشکل قابل تأیید است و گزارش‌های جدید نیز نشان می‌دهد این مسئله همچنان در سال ۱۴۰۵ مطرح است.

یادآور می شود: این موضوع از آن دست مسائل شهری است که سال‌ها در حاشیه خبرها مانده، اما اکنون با اعلام رقم ۴۵ درصد، نیازمند یک نگاه مطالبه‌گرانه است.

بررسی گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد این مسئله سابقه طولانی دارد؛ حتی در اسناد شورای شهر بجنورد از سال‌های گذشته، موضوع پساب منازل، تخلیه چاه‌های فاضلاب و مشکلات بهداشتی ناشی از نبود شبکه مطرح بوده است.