به گزارش نسیم امروز، در این یادداشت آمده است:

هفته دفاع مقدس فقط یادآور هشت سال جنگ و مقاومت نیست؛ فرصتی است برای بازخوانی تاریخی ملتی که در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ معاصر، در برابر تجاوز و در برابر استکبار جهانی ایستاد و از سرزمین، استقلال و تمامیت ارضی خود دفاع کرد.

دفاع مقدس، پیش از آنکه یک عنوان تقویمی باشد، روایت ایستادگی انسان‌هایی است که در روزهای سخت، میان ماندن و رفتن، آسایش و مسئولیت، راه مسئولیت را انتخاب کردند.

جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ با حمله گسترده ارتش عراق به ایران آغاز شد؛ جنگی که هشت سال ادامه یافت و خسارات انسانی و مادی گسترده‌ای بر دو کشور تحمیل کرد.

اسناد سازمان ملل نیز حمله مسلحانه عراق به ایران در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ و نقض تمامیت ارضی ایران را در بررسی‌های تاریخی خود ثبت و شورای امنیت نیز در قطعنامه ۵۹۸ بر توقف فوری درگیری‌ها، عقب‌نشینی نیروها به مرزهای شناخته‌شده بین‌المللی و پایان دادن به عملیات نظامی تأکید کرد.

اما مفهوم دفاع برای ایرانیان به همان سال‌ها محدود نماند. اگرچه تقویم، هفته دفاع مقدس را به روزهای پایانی شهریور و آغاز مهر پیوند داده است، اما در دو سال اخیر نیز ایران اسلامی روزها و هفته‌هایی متفاوت از دفاع را تجربه کرده است؛ روزهایی که بار دیگر مسئله امنیت، تمامیت ارضی، آرامش مردم و ایستادگی در برابر تهدیدهای خارجی را به یکی از دغدغه‌های اصلی جامعه تبدیل کرد.

این تجربه‌های تازه نشان داد که دفاع، مفهومی متعلق به یک نسل یا یک دهه نیست. شکل تهدیدها تغییر می‌کند، ابزارها عوض می‌شوند و میدان‌های رویارویی از جبهه‌های زمینی به عرصه‌های امنیتی، فناوری، اطلاعاتی و حتی اقتصادی گسترش می‌یابند، اما اصل دفاع از کشور همچنان پابرجاست.

در روایت رسمی جمهوری اسلامی ایران، ایران طی دهه‌های پس از انقلاب آغازگر جنگی علیه کشور دیگری نبوده و همواره بر دفاع از سرزمین و منافع ملی تأکید کرده است.

در این میان، آنچه در تجربه تاریخی چهار دهه و هفت سال گذشته اهمیت دارد، اتکای ایران به ظرفیت‌های داخلی برای عبور از بحران‌ها و دفاع از خود در برابر تهدیدهای خارجی است؛ ظرفیتی که بخش مهمی از آن در سال‌های دفاع مقدس شکل گرفت و بعدها در حوزه‌های مختلف ادامه یافت.

با این حال، بزرگ‌ترین سرمایه دفاع مقدس را نباید تنها در تجهیزات نظامی، عملیات‌ها یا پیروزی‌های میدانی جست‌وجو کرد. سرمایه اصلی، انسان‌هایی بودند که از خانواده، شغل، تحصیل و زندگی روزمره خود گذشتند تا در برابر تجاوز بایستند. شهدا، جانبازان، آزادگان و رزمندگان، هرکدام بخشی از این تاریخ را با زندگی خود نوشته‌اند؛ تاریخی که امروز مسئولیت انتقال آن به نسل‌های جدید را بر دوش جامعه گذاشته است.

دفاع مقدس همچنین یادآور این واقعیت است که امنیت، دستاوردی همیشگی و تضمین‌شده نیست. امنیت زمانی پایدار می‌ماند که جامعه نسبت به تاریخ خود آگاه باشد، هزینه‌های جنگ را فراموش نکند و در کنار توان دفاعی، برای حفظ انسجام اجتماعی، کاهش آسیب‌های داخلی و تقویت سرمایه انسانی تلاش کند.

امروز، بزرگداشت هفته دفاع مقدس نباید صرفاً به برگزاری مراسم و تکرار خاطرات محدود شود. این هفته می‌تواند فرصتی برای شنیدن روایت نسل‌های جنگ، ثبت خاطرات خانواده‌های شهدا و ایثارگران و انتقال تجربه آنان به نسل جوان باشد؛ نسلی که باید بداند آرامش امروز، حاصل تلاش و فداکاری انسان‌هایی است که در روزهای دشوار، مسئولیت خود را در قبال کشور جدی گرفتند.

دفاع مقدس، بخشی از حافظه تاریخی ایران است؛ حافظه‌ای که با گذشت زمان نه‌تنها نباید فراموش شود، بلکه باید دقیق‌تر، مستندتر و به دور از تحریف به نسل‌های آینده منتقل شود.

اگر جنگ پایان یافته است، مسئولیت پاسداشت یاد و تجربه آن همچنان ادامه دارد؛ چرا که ملت‌ها تنها با پیروزی در میدان‌ها تاریخ را نمی‌سازند، بلکه با حفظ خاطره، تجربه و درس‌های آن پیروزی‌ها، آینده خود را نیز شکل می‌دهند.

هفته دفاع مقدس را به تمامی خانواده‌های معظم شهدا، جانبازان و ایثارگران انقلاب اسلامی، رزمندگان سلحشور، مدافعان امنیت، مدافعان سلامت و مدافعان حرم تبریک می‌گوییم و یاد و نام همه شهدای ایران اسلامی را گرامی داشته اعلام می‌داریم که تا پای جان برای ایران برای نظام اسلامی و برای ولایت ایستاده‌ایم.