به گزارش نسیم امروز ، متن کامل این سرمقاله به شرح زیر است:

تابستان امسال نیز با گرمای نفس‌گیر خود از راه رسیده است؛ گرمایی که تنها دمای هوا را افزایش نمی‌دهد، بلکه آزمونی بزرگ برای مسئولیت‌پذیری اجتماعی ما رقم می‌زند.

این روزها سیم‌های برق، ستون‌های انتقال انرژی و نیروگاه‌های کشور، بی‌وقفه در تلاش‌اند تا چراغ خانه‌ها روشن بماند، چرخ کارخانه‌ها از حرکت نایستد و زندگی روزمره مردم بدون اختلال ادامه یابد.

اما حقیقت آن است که هیچ شبکه‌ای، هرچقدر گسترده و توانمند باشد، بدون همراهی مردم قادر به تحمل مصرف بی‌رویه نخواهد بود.

امروز برق دیگر یک خدمت عادی نیست؛ نبض تپنده زندگی مدرن است، از بیمارستانی که بیماری را به زندگی بازمی‌گرداند تا کارخانه‌ای که برای صدها نفر اشتغال ایجاد کرده است، از مغازه‌ای کوچک در دل بازار تا خانه‌ای که مأمن آرامش یک خانواده است، همگی به جریان پایدار برق وابسته‌اند. هرگاه این جریان متوقف شود، بخشی از زندگی، تولید، آموزش و خدمت‌رسانی نیز دچار وقفه خواهد شد.

در چنین شرایطی، صرفه‌جویی تنها یک توصیه اقتصادی نیست؛ یک وظیفه ملی و اجتماعی است. هر شهروند با خاموش کردن یک چراغ اضافی، تنظیم دمای مناسب وسایل سرمایشی یا پرهیز از مصرف غیرضروری برق، در حقیقت به پایداری شبکه‌ای کمک می‌کند که میلیون‌ها نفر به آن وابسته‌اند.

شاید سهم هر فرد اندک به نظر برسد، اما تجربه نشان داده است که همین رفتارهای کوچک، هنگامی که به یک فرهنگ عمومی تبدیل شوند، می‌توانند از بروز بحران‌های بزرگ جلوگیری کنند.

نباید فراموش کنیم که خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده و نوبتی، آخرین گزینه برای حفظ تعادل شبکه برق است. هیچ‌کس از اجرای چنین تصمیمی خشنود نخواهد بود. خاموشی برای خانواده‌ها به معنای کاهش آسایش، برای کسبه به معنای افت درآمد و برای واحدهای صنعتی به معنای اختلال در تولید و افزایش هزینه‌هاست.

در استانی که توسعه اقتصادی و اشتغال به رونق فعالیت‌های صنعتی و تولیدی گره خورده است، قطع برق می‌تواند پیامدهایی فراتر از چند ساعت خاموشی به همراه داشته باشد.

امروز پرسش اصلی این نیست که صنعت برق چه باید بکند؛ بلکه این است که ما به عنوان مصرف‌کنندگان چه سهمی در حفظ این نعمت ارزشمند بر عهده داریم.

آیا می‌توان انتظار داشت کارخانه‌ها بدون برق تولید کنند؟ آیا می‌توان از واحدهای خدماتی و تجاری خواست بدون انرژی به مردم خدمت‌رسانی کنند؟ آیا می‌توان آسایش خانه‌ها را حفظ کرد، اما نسبت به مصرف خود بی‌تفاوت بود؟

پاسخ روشن است؛ برق برای همه است و حفظ آن نیز مسئولیت همه ماست. اگر مصرف برق از مرزهای ظرفیت شبکه عبور کند، ناگزیر باید شاهد اجرای خاموشی‌هایی باشیم که دامنه آن همه بخش‌ها را دربر خواهد گرفت. اما اگر امروز با اندکی دقت و مسئولیت‌پذیری مصرف کنیم، می‌توانیم شرایطی فراهم آوریم که خانه‌ها، واحدهای صنعتی، مراکز تجاری، بیمارستان‌ها و خدمات عمومی همگی از برق پایدار برخوردار باشند.

فرهنگ صرفه‌جویی، فرهنگ محرومیت نیست؛ فرهنگ استفاده درست از امکانات است. هیچ‌کس از مردم نمی‌خواهد که از آسایش خود چشم بپوشند، بلکه انتظار می‌رود از اسراف و مصرف غیرضروری پرهیز کنند. تفاوت میان این دو، تفاوت میان مدیریت و هدررفت منابع است.

امروز آینده روشن خراسان شمالی در دستان تک‌تک شهروندان قرار دارد. اگر هر خانواده سهم خود را در مدیریت مصرف ایفا کند، اگر اصناف و واحدهای تجاری همکاری بیشتری داشته باشند و اگر صنایع نیز الگوهای بهینه مصرف را رعایت کنند، می‌توان تابستان را بدون خاموشی‌های گسترده پشت سر گذاشت.

بیاییم پیش از آنکه خاموشی به خانه‌ها راه یابد، فرهنگ صرفه‌جویی را به خانه‌های خود ببریم. چراغی که امروز بی‌دلیل خاموش می‌کنیم، شاید فردا روشنایی خانه‌ای دیگر، استمرار فعالیت یک کارخانه و یا تداوم خدمت‌رسانی یک مرکز درمانی را تضمین کند.

در پایان لازم می دانم چند توصیه ضروری برای روزهای گرم تابستان را تقدیم مخاطبان عزیز و شهروندان گرامی کنم:

1 دمای کولرهای گازی را روی ۲۴ تا ۲۶ درجه تنظیم کنیم.

2 در ساعات اوج مصرف از استفاده همزمان وسایل پرمصرف بپرهیزیم.

3 چراغ‌های اضافی منازل، ادارات و مغازه‌ها را خاموش کنیم.

4 از نور طبیعی روز بیشترین بهره را ببریم.

5 سرویس و نگهداری تجهیزات سرمایشی را جدی بگیریم.

6 وسایل برقی بلااستفاده را از مدار خارج کنیم.

7 - مصارف غیرضروری را به ساعات کم‌باری منتقل کنیم.

8- روشنایی‌های تزئینی و غیرضروری را کاهش دهیم.

برق، سرمایه مشترک همه ماست؛ سرمایه‌ای که حفظ آن تنها با مشارکت همگانی امکان‌پذیر خواهد بود. امروز صرفه‌جویی کنیم تا فردا ناچار به تحمل خاموشی نشویم.