به گزارش نسیم امروز، متن کامل این یادداشت به این شرح است:

کاهش نرخ تورم ماهانه خراسان شمالی به ۲.۵ درصد در شهریورماه، آن هم با افت ۱.۵ واحد درصدی نسبت به ماه قبل، در نگاه نخست خبری امیدوارکننده به نظر می‌رسد؛ اما پرسش اصلی این است که آیا این کاهش در آمارهای اقتصادی، در زندگی روزمره مردم نیز احساس می‌شود؟ آیا خانوارهای استان اکنون می‌توانند با درآمد گذشته، کالاها و خدمات بیشتری تهیه کنند؟ پاسخ به این پرسش، نیازمند تفکیک میان کاهش تورم و کاهش قیمت‌هاست.

کاهش تورم به معنای ارزان شدن کالاها نیست. وقتی نرخ تورم ماهانه از سطح قبلی پایین‌تر می‌آید، معمولاً به این معناست که سرعت افزایش قیمت‌ها کاهش یافته است، نه اینکه قیمت‌ها به سطح گذشته بازگشته‌اند.

بنابراین، اگر هزینه خرید مواد غذایی، اجاره مسکن، حمل‌ونقل و خدمات درمانی همچنان افزایش یابد، خانوارها حتی با وجود کاهش تورم نیز فشار اقتصادی را تجربه خواهند کرد. به بیان ساده، گرانی ممکن است آهسته‌تر شود، اما همچنان ادامه داشته باشد.

در خراسان شمالی، مانند بسیاری از مناطق کشور، هزینه‌های ضروری سهم مهمی از درآمد خانوارها را به خود اختصاص می‌دهد. افزایش هزینه خوراک، قدرت خرید خانوارها را مستقیماً تحت تأثیر قرار می‌دهد.

از سوی دیگر، اجاره‌بها و هزینه‌های مرتبط با مسکن، بخش قابل‌توجهی از درآمد ماهانه مستأجران را مصرف می‌کند. هزینه رفت‌وآمد و درمان نیز برای بسیاری از خانواده‌ها اجتناب‌ناپذیر است و امکان حذف کامل آن‌ها از سبد مخارج وجود ندارد.

این شرایط برای خانوارهای کم‌درآمد و حقوق‌بگیران دشوارتر است؛ زیرا درآمد این گروه‌ها معمولاً انعطاف محدودی در برابر افزایش هزینه‌ها دارد. هنگامی که رشد دستمزدها از افزایش هزینه‌های ضروری عقب بماند، قدرت خرید کاهش می‌یابد و خانواده‌ها ناچار می‌شوند از کیفیت تغذیه، تفریح، پوشاک یا حتی برخی خدمات موردنیاز خود صرف‌نظر کنند. در چنین وضعیتی، پایین آمدن نرخ تورم به‌تنهایی نمی‌تواند نشانه بهبود معیشت تلقی شود.

از این رو، ارزیابی وضعیت اقتصادی استان باید فراتر از یک شاخص آماری باشد. بررسی روند قیمت کالاهای اساسی، اجاره مسکن، هزینه خدمات، میزان افزایش دستمزدها و نسبت درآمد به مخارج ضروری می‌تواند تصویر روشن‌تری از شرایط زندگی مردم ارائه دهد. همچنین، مقایسه وضعیت خانوارها در دهک‌های درآمدی مختلف ضروری است؛ زیرا آثار تورم بر همه اقشار یکسان نیست.

در نهایت، کاهش تورم ماهانه خراسان شمالی می‌تواند نشانه‌ای مثبت از کند شدن روند افزایش قیمت‌ها باشد، اما معیار نهایی موفقیت اقتصادی، بهبود ملموس زندگی مردم است. زمانی می‌توان از بهبود معیشت سخن گفت که درآمد خانوارها قدرت بیشتری برای تأمین نیازهای اساسی داشته باشد و مردم این تغییر را در خرید روزانه، پرداخت اجاره و هزینه‌های درمان احساس کنند. آمار زمانی امیدبخش خواهد بود که اثر آن بر سر سفره مردم نیز دیده شود.

این موضوع همچنین ضرورت توجه جدی‌تر مسئولان به سیاست‌های حمایتی و نظارت بر بازار را نشان می‌دهد. کنترل مؤثر قیمت کالاهای اساسی، حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر، تقویت اشتغال و متناسب‌سازی دستمزدها با هزینه‌های واقعی زندگی می‌تواند به کاهش فشار اقتصادی بر خانواده‌های خراسان شمالی کمک کند. در کنار انتشار آمارهای تورمی، ارائه گزارشی روشن از تغییرات قدرت خرید خانوارها نیز ضروری است تا مشخص شود کاهش تورم تا چه اندازه به بهبود شرایط معیشتی منجر شده است. معیار اصلی باید نه‌فقط کاهش سرعت گرانی، بلکه افزایش توان مردم برای تأمین نیازهای ضروری و برخورداری از زندگی شایسته باشد.